Ik heb éééven mijn eigen tijd nodig

de-manier-waarop-copy

Trampolines stonden tot voor kort alleen in (speel)tuinen van anderen en daarom was in ons huis tot die tijd het grote bed letterlijk en figuurlijk mijn zoons springplank. Een tijdje geleden waren we samen beneden, toen meneertje (4) zei: “Ik moet even naar boven.” Je begrijpt, dat is codetaal voor ‘tijd om te springen’. Toen ik later de slaapkamer binnenstapte om schone was in de kast te leggen, riep hij al hupsend glorieus een aantal woorden waarover ik ‘m vroeg of hij ze misschien wilde herhalen. Ik had het goed gehoord: “Mama, ik heb éééven mijn eigen tijd nodig.” Hij grijnsde van oor tot oor.

Ik had mijn zoons uitspraak op een kladbriefje geschreven om ‘m later over te nemen in een o.a. daarvoor bedoeld schrift. Terwijl ik de volgende dag met iets bezig was in de keuken, had hij een aantal rondslingerende papiertjes gepakt en was ermee aan het knippen geslagen. En – ik verzin het niet – wat kreeg ik op een presenteerblaadje toen hij vervolgens enthousiast naar me toekwam met zijn knipsel? Dit:

ik-heb-mijn-eigen-tijd-nodig-zw

Woorden. Je kunt over ze struikelen, ermee spelen, ze uit de mond van een ander halen en ze afwegen. Soms is iets te gek voor woorden, moet je erop passen, blijven ze hangen of wil je ze ergens niet aan vuil maken. Soms gebruik je ze om stiltes op te vullen en een andere keer heb je aan een half exemplaar genoeg. Soms moet je naar ze zoeken. Soms komen ze vanzelf of ontglippen ze je zelfs. Soms zijn ergens geen woorden voor, of heeft iemand het laatste genomen. Soms zou je ze zelf liever terugnemen, maar dat kan nooit want uitgesproken woorden zijn gegraveerd in de eeuwigheid. Soms moet je net zo lang slijpen tot woorden precies omschrijven wat je bedoelt en soms zorgen ze dan nóg voor verwarring. Soms vergen woorden moed. Om te zeggen wat je werkelijk vindt of voelt, om jouw waarheid te spreken. Soms zeg je heel vaak soms. En soms… komen je eigen woorden (meerdere keren) bij je terug!

In het systeem waarin wij leven gebruiken we symbolen om met elkaar om te gaan en elkaar te begrijpen. Taal (gesproken en lichaamstaal – ik richt me hier op het eerste) is het meest gebruikte symbool waarmee wij communiceren (waarmee we in contact treden met onszelf en anderen). Jij en ik gebruiken zo’n 16.000 woorden hardop per dag, veelal onbewust en op de automatische piloot. Ook de publieke ruimte is gevuld met woorden. Er worden er dagelijks honderdduizenden over ons uitgestrooid.

Ik vraag me wel eens af hoeveel woorden zomaar het universum in geslingerd worden, zonder juiste of heldere intentie en zonder besef van het effect van onze keuze ervan. Want woorden lijken misschien ‘slechts’ woorden, ze hebben enorme kracht. Woorden raken. Ze zorgen óf voor afstand óf voor verbinding. Met woorden kun je jezelf of iemand anders afwijzen of toelaten, afbreken of verwarmen en laten stralen.

Natuurlijk wil jij je kind laten stralen! Een van de eenvoudigste én meest effectieve manieren om een ander het gevoel te geven dat hij/zij gezien wordt, is door je waardering over te brengen. Wat zou er gebeuren als je je (nóg meer) richt op wat je in je kind waardeert? En als je de tijd neemt om de juiste woorden te zoeken en vinden, en die ook uit te spreken? Hoe voelt je kind zich dan? Hoe voel jij je dan? En wie en wat zouden jullie dan ‘zomaar’ allemaal nog meer kunnen gaan waarderen? Met Onder-je-kussen-kaartjes ontdek je het. Haal de zonnebrillen maar te voorschijn!

Welke woorden heb jij weleens teruggekregen, bijvoorbeeld van je kind?

Foto credits: www.ohbeautifulworld.com

Foto: www.ohbeautifulworld.com

8 Comments

  1. Anneke van Strien

    Mijn lieve oudste zoon, Aron Quirijn, toen ik iets voor hem gedaan had en ik reageerde met: vind je me niet goed? Hij zei heel bijdehand:” Niet goed, maar wel bruikbaar”! Hij was toen een jaar of 12 denk ik. Dan sta je toch wel even te kijken hoor.
    Die hebben we er altijd in gehouden.

  2. Hoi Annet,
    Mooi verwoord ;). Vaak onderschatten we inderdaad de kracht van woorden. Gelukkig komen we steeds meer tot de conclusie dat het ook anders kan.
    Groetjes Ingrid

    • Hoi Ingrid, fijn dat je je erin herkent! Ik vind het prachtig wat je allemaal met woorden kunnen doen. Zowel puur taalkundig als met intenties. Wordt vervolgd 🙂 Groetjes, Annet

  3. ‘Ik heb nu even behoefte aan rust’ is er eentje die ik vaker (terug) heb gehoord van mijn kleine meid van 5. Op die momenten moet ik altijd even grinniken over hoe volwassen dat klinkt. En begrijp ik haar direct ook heel goed. Ik vind het zowiezo heel mooi om te merken hoeveel woorden zij inmiddels kent. Mijn liefde voor taal is volgens mij absoluut iets dat ik aan haar doorgeef!

    • Hoi Heleen, Hihi, die valt volgens mij in dezelfde categorie als de woorden die ik op een presenteerblaadje (terug) kreeg! En mooi, je toevoeging: ‘En ik begrijp haar direct ook heel goed.’ Dankjewel voor het delen, en fijn weekend! Groetjes, Annet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *